با سلام
ضمن عرض تسلیت به مناسبت تاسوعا و عاشورای حسینی به شما دوستان عزیز .
واقعیت قصد داشتم مطلب دیگری را بنویسم ولی اتفاقی که دیشب برایم افتاد نظر مرا تغییر داد
و تصمیم گرفتم مطلبی یا پاسخی در برابر سوالات زیر را بنویسم .
چرا در سوگ اباعبدالله می گرییم ؟
چرا بعد از ۱۴۰۰ سال ما برای مصیبتی که ندیده ایم باید سوگوار باشیم ؟
چرا ما برای مظلومیت امام حسین ( ع ) گریه می کنیم در حالی که خود مظلوم تریم ؟
و چرا ...
و هزاران چرای دیگر .
این ها سوالاتی است که در ذهن ما ایجاد می شود و باید برای آن ها پاسخ داشت .
.......................................................................................................................
مصیبت اباعبدالله الحسین مصیبتی است که هیچ گاه تکراری نمی شود و بعد از ۱۴۰۰ سال
هنوز برای نسل جدید مصیبتی بزرگ محسوب می شود زیرا ما وقتی که اتفاق یا مصیبتی
برایمان می افتد مطمئنا به خاطر ظلمی است که به دیگران کرده ایم . مثلا اگر کسی به شما
ظلمی رساند به یقین به خاطر ظلمی است که شما قبلا به دیگران کرده اید . این صحبت را
من نمی گویم بلکه ائمه ما این را گفته اند . اما واقعه عاشورا به این دلیل بسیار پایدار ماند
زیرا امام حسین ( ع ) به خاطر معصومیتشان به کسی ظلمی نرساندند و همچنین
مصیبتی به ايشان وارد شد بنابراين ايشان مظلوم ترين مظلومند و شهداي كربلا نيز همه و
همه مظلوم ناميده شدند . در شب عاشورا امام حسين چراغ ها را خاموش كردند و عرض
كردند هر كس ديني بر گردن ديگر دارد يا طلبي به ديگران دارد يا به كسي ظلم رسانده است
از سپاه من برود كه سپاه من از مظلوم ترين مظلومان اند .
هر انساني نيز وقتي مظلوميت ديگران را مي بيند گريه مي كند . امام حسين هر چه را كه
داشتند در راه خدا ، فقط فقط راه خدا دادند .
از پسران و برادران و اصحاب و ...
از علمدار خود ، از پسر جوان خود ، از برادر زادگان نوجوان خود ، از پسر شيرخوار خود و ...
اگر شما پدر يا مادر باشيد به احتمال بسيار زياد فرزندان خود را از خود بيش تر دوست داريد
و اگر ظلمي به آن ها وارد شود بيش تر ناراحت مي شويد تا اين كه به خودتان ظلم رسد .
اباعبدالله نيز همه ي عزيزان خود را در يك روز از دست داد و در آخر نيز جان خود را فدا كرد .
چه كسي جرئت دارد بگويد از اباعبدالله مظلوم تر است ؟ چه كسي مي تواند از همه ي
عزيزانش في سبيل الله بگذرد . به والله تا آخر دنيا هيچ كس جرئت همچنين كاري را ندارد.
اگر شما مادران شهيد يا پدران شهيد را ديده باشيد هنوز به خاطر از دست دادن فرزندشان
سوگوارند و يا فرزنداني كه يتيم هستند تا آخر عمرشان سوگوارند و شما اگر يكي از عزيز
ترين كسانتان را از دست دهيد آيا گريه نمي كنيد ؟ آيا سوگوار نمي شويد ؟
يعني امام حسيني كه دين را براي ما زنده نگه داشت و اسلام را بعد از ۱۴۰۰ سال به ما
رساند از پدر براي ما عزيز تر نيست ؟ ما امروز وقتي فلسطين را مي بينيم ناراحت مي
شويم زيرا مسلماني در حال كشته شدن است . حالا كسي كه اين اسلام را براي ما
آورده و به مظلوم ترين شرايط به شهادت رسيده ناراحت نشويم . ۱۴۰۰ سال سهل است
اين مصيبت تا دهها هزار سال ديگر نيز پا برجاست .
اين حسين كيست كه عالم همه ديوانه اوست !
يا علي
التماس دعا در اين شب هاي پر فضيلت
+ نوشته شده توسط محمد حامد فتاحیان در سه شنبه 17 دی1387 و ساعت
9:38 |
